Sağ olun. Yıllar önce bir tasarım yaparken böyle bir derlemeye ihtiyacım olmuştu, internette araştırmama rağmen çok az motife erişebilmiştim. Tek bir görsele derleyen bir kaynak ise hiç görememiştim. Genel olarak bu konularda bilgi bekçiliği yapıldığını düşünüyorum. Bir şeyi öğrenmek istiyorsanız en azından biri tarafından yüzeysel şekilde tek bir kaynakta toplanmış olmasını beklersiniz ama Türk kültürel varlıklarında buna pek rastlayamıyorum. Anladığım kadarıyla bu tür basit derlemelerle çözülecek bilgi aktarımlarında dahi çoğunlukla sizin gidip bir ustanın yanında yıllarca çıraklık yapmanız bekleniyor. Bu olay da bu tür sembollerin popüler kültüre akışını ve halkta yer bulmasını engelliyor. Her ne kadar herkesin evinde olsa da o motiflere yabancılaşıyoruz.
En basitinden Osmanlıca okuma yazma öğrenirken Arapça ligatürleri araştırdığımda bunu İngilizcede bile düzgünce derleyen bir kaynak bulamamıştım. Aynı şeyi Japonca aratınca saniyesinde bir Japonun öylesine Japonlar için yaptığı bir blog sitesinde çıkıvermişti, mecburen oradan öğrenmiştim. Sözün özü, bu tür paylaşımların çok önemli olduğunu düşünüyorum ve devamını büyük bir hevesle umuyorum.
Çok haklısınız. Türkler bilgiyi y yazmayı sevmiyor ya da gelecek nesillere sözlü aktarmayı seviyor. Bu da bilginin eksilmesine, değişmesine neden oluyor. Kendi tarihi yazımız Uygur yazısı için Türkçe kaynak bulamamış, fonetiğini Almanca kaynaklardan öğrenmek zorunda kalmıştım. Türk Dili bölümlerinde Alman ekolü ağıtlığı vardır. Maalesef bize aid olan şeyleri bile ybancı kaynklardan öğreniyoruz. KökTürk yazısını bir Danimarkalı ve Rus asıllı Alman çözmedi mi?
Aslında bir sorum var. Sitenin sağ üst köşesinde kırmızı kare bir sembol var. Ne olduğunu merak ettim.
YanıtlaSilMührüm: https://tamga.ktu.edu.tr/2016/01/mogol-yazsn-kare-hatt.html
SilSağ olun. Yıllar önce bir tasarım yaparken böyle bir derlemeye ihtiyacım olmuştu, internette araştırmama rağmen çok az motife erişebilmiştim. Tek bir görsele derleyen bir kaynak ise hiç görememiştim. Genel olarak bu konularda bilgi bekçiliği yapıldığını düşünüyorum. Bir şeyi öğrenmek istiyorsanız en azından biri tarafından yüzeysel şekilde tek bir kaynakta toplanmış olmasını beklersiniz ama Türk kültürel varlıklarında buna pek rastlayamıyorum. Anladığım kadarıyla bu tür basit derlemelerle çözülecek bilgi aktarımlarında dahi çoğunlukla sizin gidip bir ustanın yanında yıllarca çıraklık yapmanız bekleniyor. Bu olay da bu tür sembollerin popüler kültüre akışını ve halkta yer bulmasını engelliyor. Her ne kadar herkesin evinde olsa da o motiflere yabancılaşıyoruz.
YanıtlaSilEn basitinden Osmanlıca okuma yazma öğrenirken Arapça ligatürleri araştırdığımda bunu İngilizcede bile düzgünce derleyen bir kaynak bulamamıştım. Aynı şeyi Japonca aratınca saniyesinde bir Japonun öylesine Japonlar için yaptığı bir blog sitesinde çıkıvermişti, mecburen oradan öğrenmiştim. Sözün özü, bu tür paylaşımların çok önemli olduğunu düşünüyorum ve devamını büyük bir hevesle umuyorum.
Çok haklısınız. Türkler bilgiyi y yazmayı sevmiyor ya da gelecek nesillere sözlü aktarmayı seviyor. Bu da bilginin eksilmesine, değişmesine neden oluyor. Kendi tarihi yazımız Uygur yazısı için Türkçe kaynak bulamamış, fonetiğini Almanca kaynaklardan öğrenmek zorunda kalmıştım. Türk Dili bölümlerinde Alman ekolü ağıtlığı vardır. Maalesef bize aid olan şeyleri bile ybancı kaynklardan öğreniyoruz. KökTürk yazısını bir Danimarkalı ve Rus asıllı Alman çözmedi mi?
Sil